پیشگیری از دیابت

در حال حاضر، دیابت نوع یک قابل پیشگیری نیست. عوامل محیطی که تصور می‌شود باعث روند تخریب سلول‌های تولید‌کننده انسولین بدن می‌شوند، هنوز در دست بررسی است.

– شواهد بسیاری موجود است که تغییر در شیوه زندگی (دستیابی به وزن سلامتی بدن و فعالیت بدنی متعادل) می‌تواند به جلوگیری از ابتلا به دیابت نوع دو کمک کند.

– چاقی مفرط (به ویژه چاقی شکمی) با ابتلا به دیابت نوع دو در ارتباط است. کاهش وزن، مقاومت بدن به انسولین را کاهش می‌دهد و باعث کاهش فشار خون بالا می‌گردد. بنابراین افرادی که دچار اضافه وزن و یا چاقی مفرط هستند، باید برای حفظ وزن سلامتی بدن، تلاش کنند.

– فعالیت بدنی یکی از ارکان اصلی پیشگیری از دیابت است. افزایش فعالیت بدنی در کاهش وزن از اهمیت زیادی برخوردار است و با کاهش فشار خون، کاهش ضربان قلب در حالت استراحت، افزایش حساسیت بدن به انسولین، بهبود ترکیبات بدن و سلامت روانی فرد، مرتبط می‌باشد.

رژیم غذایی متعادل و مغذی برای سلامتی بدن ضروری است. یک رژیم غذایی سالم، عوامل خطر ساز بیماری‌های قلبی عروقی را کاهش می‌دهد.

سایر عادات و اقداماتی که باید تجدید نظر شود، عبارتند از:

مصرف سیگار

 سیگار کشیدن یک عامل خطر کاملا” اثبات شده برای بسیاری از بیماری‌های مزمن از جمله دیابت و عوارض ناشی از آن است. سیگار کشیدن علاوه بر اثرات مضر آن، تجمع چربی در حفره شکمی و مقاومت بدن به انسولین را افزایش می‌دهد. همه افراد سیگاری باید به ترک سیگار ترغیب شوند. با این حال، افراد هنگام ترک سیگار، معمولا” دچار افزایش وزن می‌شوند، بنابراین باید برای اجتناب از اضافه وزن، تحت مشاوره رژیم غذایی نیز قرار بگیرند. (به عنوان مثال مدیریت هوس (ولع) و علائم ترک وابستگی، با استفاده از فعالیت بدنی شدید و کوتاه مدت به عنوان یک فعالیت کاهش‌دهنده استرس، به جای خوردن تنقلات

استرس و افسردگی

شواهد حاکی از ارتباط میان افسردگی و دیابت و بیماری‌های قلبی عروقی وجود دارد.
الگوی خواب: خواب کوتاه مدت (کمتر از ۶ ساعت) و خواب بلند مدت (بیشتر از ۹ ساعت)، هر دو ممکن است با افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع دو در ارتباط باشد. محرومیت از خواب ممکن است تعادل هورمون تنظیم‌کننده جذب غذا و تعادل انرژی را مختل کند. خواب طولانی مدت ممکن است نشانه اختلالات تنفسی هنگام خواب و یا افسردگی باشد و باید به طور کامل و صحیح درمان گردد. همچنین ارتباط نزدیکی بین چاقی و سندرم آپنه انسدادی هنگام خواب (OSA) وجود دارد که متدوال‌ترین شکل اختلال تنفس در خواب می‌باشد.

درمان و کنترل

کنترل میزان گلوکز خون و پیشگیری از بروز عوارض دیابت از اهداف اصلی درمان بیماری دیابت محسوب می‌شود. گروه درمانگر بیماری دیابت با تمرکز بر این سه حوزه نهایت سعی خود را به کار می‌بندد تا وضعیت سلامتی بهینه حاصل شود.

تغذیه

بیمار در صورت ابتلا به دیابت نوع ۱ و ۲ باید نه فقط به آنچه می‌خورد، بلکه به زمان و میزان وعده‌های غذایی خود نیز توجه کند. دکتر غلام‌پور با دانش و تجربه بالا در زمینه بیماری‌های دیابت رژیم و برنامه غذایی متناسب با شیوه زندگی خاص هر بیمار را طرح‌ریزی می‌کنند. بیمار با پیروی از این برنامه غذایی موفق می‌شود وزن خود را کاهش دهد و از خطر ابتلا به عوارض گسترده و خطرناک دیابت در امان بماند.

فعالیت بدنی

فعالیت بدنی بخش مهمی از کنترل بیماری دیابت و پیشگیری از بروز عوارضی چون: فشار خون بالا و ناراحتی قلبی به شمار می‌آید. ورزش کردن روشی بسیار کارآمد برای تحت کنترل درآوردن قند خون بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ است. ۳۰ دقیقه ورزش متوسط، برای مثال پیاده‌روی سریع، در اکثر روزها اثری معجزه‌آسا دارد. برنامه های ورزشی ارائه شده توسط دکتر غلام‌پور و برنامه‌های ورزشی آسان و مقدماتی در شروع کار منابع ارزشمندی برای تدوین یک برنامه ایمن کاهش وزن محسوب می‌شوند.

دارو

بیماران مبتلا به دیابت نوع ۱ باید انسولین مصرف کنند. برخی بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ می‌توانند دیابت خود را با رعایت رژیم غذایی سالم و ورزش کردن مدیریت کنند. بااین حال پزشک گاهی لازم می‌بیند تا داروهای خوراکی (قرص) و یا انسولین را نیز برای رساندن میزان گلوکز خون به سطح مناسب تجویز کند.

انسولین و دیگر داروهای تزریقی

انسولین هورمونی است که توسط غده پانکراس (لوزالمعده) ترشح می‌شود. برای بسیاری از بیماران مبتلا به دیابت انسولین یا به این دلیل تجویز می‌شود که بدن‌شان انسولین ترشح نمی‌کند (دیابت نوع ۱) یا این که انسولین را به خوبی مصرف نمی‌کند (دیابت نوع ۲).
بیش از ۲۰ نوع انسولین وجود دارد که از نظر چگونگی شیوه تهیه، مکانیسم تأثیرگذاری در بدن و قیمت تفاوت می‌کنند. پزشک نوع مناسب انسولین را با توجه به نیازها و شیوه زندگی بیمار تعیین می‌کند.

داروهای خوراکی

نخستین درمان دیابت نوع ۲ برای کنترل گلوکز (قند) خون غالباً کاهش وزن، تعریف رژیم غذایی مناسب و ورزش است. اما گاهی این روش‌ها برای کاهش قند خون و رساندن آن به میزان نرمال کافی نیستند؛ در این صورت اقدام بعدی مصرف داروهای پایین آورنده میزان قند خون خواهد بود.

مفید بودن قرص‌های دیابت

این قرص‌ها زمانی بیشترین تأثیر را دارند که، بیمار علاوه بر مصرف آنها رژیم غذایی مناسب داشته باشد و ورزش کند. بااین حال قرص‌های دیابت برای تمام بیماران سودمند نیست. اگرچه میزان گلوکز خون اکثر بیماران پس از مصرف این قرص‌ها پایین می‌آید، ممکن است میزان گلوکز خون به دامنه نرمال نزدیک نشود.

داروهای متفاوت پایین آورنده قند خون

داروهای متعددی در انواع یا طبقه‌های مختلف وجود دارند که به روش‌های متفاوت میزان گلوکز (قند خون) را کاهش می‌دهند:
• سولفونیل اوره
• بیگوانید
• مگلیتینید
• تیازولیدین دیون
• بازدارنده‌های DPP-4
• بازدارنده‌های SGLT2
• بازدارنده‌های آلفا گلوکوزیداز
• متوقف کننده اسید صفرا

Leave a reply