علایم بیماری دیابت

بیماری دیابت که غالبا” پزشکان به آن دیابت ملیتوس می‌گویند، گروهی از بیماری‌های متابولیک است که به‌دلیل تولید انسولین ناکافی و یا به‌دلیل عدم واکنش سلول‌های بدن به انسولین (و یا به هر دو دلیل) فرد دچار قند‌خون بالا می‌گردد. بیماران مبتلا به قند‌خون بالا معمولا” دچار تکرر ادرار (پلی اوری)، عطش بیش‌از حد (پرنوشی) و گرسنگی شدید (میل مفرط به پرخوری) هستند.

علائم دیابت

 علائم زیر از نشانه‌های رایج دیابت می‌باشد. با این حال، علائم برخی از افراد مبتلا به دیابت نوع‌ دو آنقدر خفیف است که افراد متوجه آنها نمی‌شوند.
علائم شایع دیابت عبارتند‌از:
• تکرر ادرار
• احساس تشنگی شدید
• احساس گرسنگی شدید (حتی در حین غذا خوردن)
• خستگی شدید
• تاری دید
• زخم/ کبودی که به کندی التیام می‌یابد.
• کاهش وزن – حتی اگر بیشتر از قبل غذا می‌خورید (دیابت نوع یک)
• احساس گزگز، درد یا بی‌حسی در دست و یا پاها (دیابت نوع دو)
تشخیص زود هنگام و درمان دیابت می‌تواند خطر ابتلا به عوارض ناشی از دیابت را کاهش دهد.

علت بیماری دیابت

 تولید ناکافی انسولین (به صورت مطلق و یا نسبت به نیازهای بدن)، تولید انسولین معیوب (که شایع نیست)، یا عدم توانایی سلول‌های بدن برای استفاده صحیح و کارآمد از انسولین، منجر به هیپرگلیسمی (افزایش قند خون) و دیابت می‌گردد. این بیماری عمدتا” بر سلول‌های بافت عضلانی و چربی تاثیر می‌گذارد و منجر به عارضه‌ موسوم به “مقاومت به انسولین” می‌گردد. این مشکل اصلی در دیابت نوع دو است. اما فقدان مطلق انسولین، اختلال اصلی در دیابت نوع یک است، که معمولا” پیامد روند تخریب سلول‌های بتا (تولید‌کننده انسولین) در لوزالمعده است. البته در دیابت نوع‌ دو کاهش مداوم سلول‌های بتا نیز وجود دارد، که روند افزایش قند خون بالا را تشدید می‌کند. اساسا” اگر فرد نسبت به انسولین مقاوم باشد، بدن او می‌تواند تولید انسولین را تا حدی افزایش دهد و بر مقاومت به انسولین غلبه کند. با گذشت زمان، اگر تولید انسولین کاهش یابد و به طور طبیعی ترشح نشود، فرد دچار بیماری قند خون بالا می‌گردد.

عوارض دیابت

 افراد مبتلا به دیابت، در معرض افزایش خطر تعدادی از مشکلات سلامتی جدی هستند. بالا بودن مداوم سطح قند خون می‌تواند منجر به بیماری‌های جدی قلب و عروق خونی، چشم‌ها، کلیه‌ها، اعصاب و دندان‌ها شود. همچنین افراد مبتلا به دیابت، بیشتر در معرض خطر عفونت قرار دارند. تقریبا” در تمام کشورهای پر درآمد، دیابت یکی از علت‌های اصلی بیماری‌های قلبی ‌عروقی، کوری، نارسایی کلیه و قطع پا و اندام‌های تحتانی می‌باشد.

بیماری‌های قلبی‌عروقی

این بیمار‌ی‌ها که بر قلب و عروق خونی تاثیر می‌گذارد، ممکن است موجب عوارض مهلکی مانند: بیماری عروق کرونری و نهایتا” منجر به حمله قلبی و سکته گردد. بیماری‌های قلبی ‌عروقی، شایع‌ترین علت مرگ و میر در افراد مبتلا به دیابت است. فشار خون بالا، کلسترول بالا، قند خون بالا و سایر عوامل خطرساز به افزایش خطر عوارض قلبی و عروقی کمک می‌کند.

بیماری‌های کلیوی (نفروپاتی دیابتی)

منشاء این بیماری، آسیب به عروق خونی کوچک در کلیه است، که منجر به نارسایی کلیه‌ها و یا از کار افتادن کامل آنها می‌گردد. شیوع بیماری‌های کلیوی در افراد مبتلا به دیابت، بسیار بیشتر از افراد فاقد دیابت است. حفظ سطح نرمال قند خون و فشار خون تا حد زیادی می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های کلیوی را کاهش دهد.

بیماری عصبی (نوروپاتی دیابتی)

زمانی که قند خون و فشار خون بسیار بالا است، دیابت می‌تواند منجر به آسیب به اعصاب سراسر بدن گردد. این آسیب عصبی به نوبه خود می‌تواند منجر به مشکلات گوارشی، اختلال نعوظ و بسیاری از عوارض دیگر شود. از متداول‌ترین مناطق آسیب‌دیدگی ناشی از دیابت، اندام‌های تحتانی (به ویژه پا) می‌باشد. به آسیب عصبی در این مناطق، “نوروپاتی محیطی” گفته می‌شود، که می‌تواند منجر به درد، سوزش و از دست دادن حس در آن قسمت‌ها گردد. از دست دادن حس از اهمیت خاصی برخوردار است، زیرا می‌تواند موجب ناآگاهی فرد از وارد شدن صدمه و آسیب شود و نهایتا” منجر به عفونت‌های جدی و احتمالا” قطع عضو گردد. افراد مبتلا به دیابت، بیش از ۲۵ برابر بیشتر از افراد فاقد دیابت در معرض خطر قطع عضو قرار دارند. با این‌حال، با مدیریت جامع و همه جانبه این بیماری، درصد بالایی از موارد قطع عضو مرتبط با دیابت، قابل پیشگیری است. حتی زمانی که فرد دچار قطع عضو می‌شود، با اقدامات مراقبتی مداوم تحت نظارت یک تیم متخصص در زمینه‌های مختلف مربوط به پا، قسمت‌های باقی مانده پا و نیز زندگی فرد را می‌توان نجات داد. افراد مبتلا به دیابت باید وضعیت پاهای خود را به طور منظم تحت کنترل و بررسی قرار دهند.

 

بیماری های چشم (رتنوپاتی دیابتی)

بسیاری از افراد مبتلا به دیابت، دچار نوعی از بیماری‌های چشم (رتینوپاتی) می‌شوند، که باعث کاهش بینایی یا نابینایی آنها می‌گردد. بالا بودن مداوم سطح قند خون، همراه با فشار خون بالا و کلسترول بالا، از علل اصلی رتینوپاتی است. این بیماری را می‌توان از طریق معاینه چشم به طور منظم و حفظ سطح قند خون و چربی در حد نورمال (و یا نزدیک به آن) کنترل و مدیریت کرد.

عوارض و مشکلات بارداری

زنان مبتلا به هر نوع از دیابت در صورت عدم نظارت دقیق و مدیریت این بیماری، در طول بارداری در معرض خطر عوارض متعددی قرار خواهند گرفت. برای جلوگیری از آسیب احتمالی به اندام‌های جنین، زنان مبتلا به دیابت نوع یک، دیابت نوع دو و یا دیابت حاملگی، باید به سطح قند خون قبل از حاملگی دست یابند. در دوران بارداری، همه زنان مبتلا به دیابت بارداری باید برای به حداقل رساندن عوارض آن، به سطح قند خون نرمال دست یابند. قند خون بالا در دوران بارداری می‌تواند به اضافه وزن جنین منجر شود. این مسئله می‌تواند باعث مشکلات مربوط به زایمان، ترومای جنین و مادر و نیز افت ناگهانی قند خون نوزاد پس از تولد شود. نوزادانی که در رحم مادر برای مدت زمان طولانی در معرض قند خون بالا هستند، در آینده در معرض خطر ابتلا به دیابت قرار خواهند گرفت.

 

Leave a reply